MOSTOVI SEĆANJA – OČUVANJE KULTURNOG NASLEĐA OPŠTINE BLACE
“Divna je okolina toga mesta. Romantika, pitoresknost – sve to ostavalja lepu impresiju ma u koje doba godine čovek bio. Okolo planine, pune šuma, a dalje zelene doline i mladi plodni brežuljci…” Rade Drainac
Centar Blaca
Podaci Zavoda za zaštitu spomenika kulture Niš svedoče o velikom broju spomenika od najranijeg perioda do danas na ovim prostorima, prepoznatljivim srednjovekovnim građevinama, ali i spomenicima iz kasnijih razdoblja srpske države.
Kontinuirana briga o zavičajnom nasleđu, o nepokretnim kulturnim dobrima neodvojiva je od pitanja društvenog i održivog razvoja, u ovom slučaju, opštine Blace. Zato, odgovornost za očuvanje kulturnog nasleđa, kao jedne od osnova savremenog života, jeste na celokupnoj lokalnoj zajednici.
SPOMENIK RADETU DRAINCU
Sećanje na značajne događaje i znamenite ličnosti podizanjem dostojnih spomen obeležja – bilo da reč o mermernoj ploči sa natpisom, spomen-česmi, spomen-parku ili grandioznom spomeniku, naša je dužnost.
Spomenik Radetu Draincu u rodnom Trbunju
VELIKI KULTURNI PREGALAC
U okviru „Drainčevih književnih susreta“ u sve četiri topličke opštine organizuju se kulturna dešavanja, uz učešće eminentnih pisaca iz Srbije i susednih država, a nagrada “Rade Drainac” dodeljuje se za najbolja zbirku poezije.
Spomen soba u rodnom Trbunju kod Blaca-Toplica,
kuća u kojoj je rođen kao Radojko Jovanović (16. 08. 1899-Beograd, 01. 05. 1943).
Tradicionalni Drainčevi susreti čuvaju sećanje na velikog pesnika i kulturnog pregaoca Radeta Drainca.
DRAINAC – PESNIK, PRIPOVEDAČ, ROMANSIJER, ESEJIST, NOVINAR
Detalji iz biografije
Još kao srednjoškolac 1915. godine sa srpskom vojskom prešao je preko Albanije. Prebacio se u Francusku, gde se školovao u Lionu, u Sent Etjenu i Bolijeu. U Beograd je došao 1919. U periodu između 2 svetska rata pretežno se bavio novinarstvom. Pisao je za listove Balkan, Beogradski dnevnik, Stara Srbija, Novosti, Samouprava, Vreme, Pravda i Politika.
Sa 23 godine, zamenio je svoje književnim imenom. Bio je pokretač časopisa Hipnos, Novo čovečanstvo, Nova brazda i listova Front i SAD/ Slika aktuelnih događaja. Živeo je životom boema, avanturiste i anarhoindividualiste.
Pisao je članke, pamflete a književnu karijeru započeo knjigom stihova „Modri smeh“ 1920. godine , delimično pod uticajem Dučića. Kasnije je, do razvijanja sopstevnog izraza, pisao je pod uticajem Jesenjina.
Istakao se kao tvorac književnog avangardnog pokreta.
Kao pesnik, prešao je put od ekspresionizma preko dadaizma i hipnizma do socijalne literature. Poezija koju je stvarao bila je modernistička.
Teška bolest, u vreme Drugog svetskog rata, uz optužbe da je nedićevac i revolucionar, naterala ga je da se povuče.
Ostatak života je proveo u siromaštvu, u najvećoj meri, zaviseći od pomoći prijatelja.
Od leta 1942. nalazi se u sanatorijumu na Ozrenu, u Sokobanji, gde ga povremeno obilazi Ivo Andrić.
U proleće 1943. s grudoboljom u odmaklom stadijumu, dolazi u beogradsku Državnu opštu bolnicu, gde 1. maja umire.
Kao siromah bez igde ičega, sahranjen je 2 dana kasnije o trošku Opštine na beogradskom Novom groblju.
Najznačajnija dela su mu: Bandit ili pesnik, Erotikon, Čovek peva, Lirske minijature, Dah zemlje, pripovetke Srce na pazaru, roman Španski zid i dr.
Imajući u vidu direktan uticaj medija na oblikovanje kulturnih vrednosti i održavanje kulturnog nasleđa, uloga javnih glasila je u prepoznavanju važnosti pomenute teme u lokalnim zajednicama i šire, iz čega se jasno uočavaju osnovni principi u realizaciji serijala tekstova „Mostovi sećanja“.
Source link
MOSTOVI SEĆANJA – RTV Brus
