Pozicije objekata u urbanim strukturama koje se nalaze na uglovima saobraćajnica predstavljaju mogućnost za ispitivanje forme i vizuelnog izraza kojim se ugao i različiti karakteri konteksta mogu naglasiti. Raskrsnica u Velikoj Plani, naglašena arhitekturom novog objekta Esquina Residence, jedan je od primera kombinovanja uticaja iz okruženja, sa ciljem stvaranja novog gradskog orijentira.
Izbor i tekst: Milja Mladenović, mast. inž. urb.
Arhitektonsko oblikovanje definisano uticajima okruženja najčešće rezultira objektima koji „pripadaju“ svojoj lokaciji, i čije oblikovanje naglašava i maksimizuje potencijale konteksta. Koristeći oštar ugao raskrsnice kao osnovni projektantski motiv, projektanti N-Martin arhitektonskog studija kreirali su objekat koji trougaonom formom i kolonadom akcentuje karakter ugla dve ulice.
U poigravanju sa formom na uglu, projektom Esquina Residence dominiraju kontrasti svetlih i tamnih boja, i odnosi uvučenih površina i prepuštenih kubičnih formi, kojima je naglašena dinamika fasade. Definisanjem ritma kojim se smenjuju planovi fasada ostvarena je komunikacija sa heterogenom strukturom frontova obe ulice.
Tretmanom fasade kao porozne mase, koja prepuštenim volumenima komunicira sa okolnim objektima, postignut je upečatljiv vizuelni izraz po kome se objekat na uglu istovremeno uklapa u okruženje, i samostalno definiše arhitektonski jezik dve ulice na njihovom susticanju. Koristeći modularne elemente fasadnih otvora, terasa i francuskih balkona sa staklenom ogradom, projektanti objekta su odredili ritam njihovog grupisanja koji u različitim odnosima na fasadi kreira dinamičan izraz.
Dok jednom fasadom dominiraju donji nivoi obloženi opekom i ravni frontovi sa prepustima, suprotnu fasadu karakterišu kolonada i pretežno prepuštena svetla fasada, u kojoj se kao akcenti pojavljuju uvučene tamne površine. Definisanjem pešačkog kretanja u zoni prizemlja kolonadom sa tankim stubovima, kreiran je prostor zaštićen od vremenskih uticaja, čime objekat doprinosi kvalitetu javnog prostora.
Prepuštanjem belih elemenata iz osnovnog gabarita objekta postignut je utisak da viši nivoi lebde iznad tla, čime pogled ka objektu može da se podeli u više celina. Na taj način, na fasadi je uočljiva i razlika između stambenih i poslovnih delova objekta.
Uklapanje u postojeću izgrađenu strukturu, naglašavanjem heterogenosti kroz dinamiku prepusta, terasa i balkona, akcentovano je i materijalizacijom. Nadovezivanjem belih kubusa na postojeće tkivo ostvaren je kontinuitet oblikovanja, dok uvučeni tamni delovi fronta funkcionišu kao vizuelna pozadina, koja još više naglašava prepuste i omogućava njihovo sagledavanje kao citiranih fragmenata okolnih objekata.
Gustina belih prepusta povećava se ka uglu, da bi sam špic objekta bio projektovan u potpunosti kao beli masiv, kreiran ukrštanjem kubusa i masiva sa obe strane objekta. Ovim ukrštanjem postignut je efekat prožimanja dve fasade, zbog čega se u sagledavanju objekta pogled prenosi ravnomerno na obe fasade.
Ujednačenim vizuelnim jezikom i definisanjem poroznosti fronta, kreiran je objekat koji istovremeno funkcioniše kao orijentir, i kao vizuelna kulminacija uticaja obe ulice. Korišćenjem elemenata iz okruženja kao projektantskih modula i njihovim kombinovanjem u drugačijem rasteru, projektovan je objekat koji naglašava kvalitete konteksta i postavlja smernice za njegov dalji razvoj.
Source link
Oštar ugao spajanja uticaja | N-Martin
